Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

άγγιγμα

και τι είναι το άγγιγμα?
άλλοι το επιθυμούν κι άλλοι το φοβούνται.
άγριο ή και χάδι.
στα πιο περίεργα μέρη του σώματος.
απρόσμενο μερικές φορές.
το τρυφερό άγγιγμα της μάνας.
αληθινό γεμάτο αγάπη και στοργή, ακόμα και μεγάλος όταν φτάσεις.
το ενθαρρυντικό άγγιγμα του δασκάλου, που φωνάζει με πείσμα "θα τα καταφέρεις!!"
το ερωτικό άγγιγμα του συντρόφου.
άλλοτε σκληρό. άλλοτε γεμάτο πάθος.
μίσους ή αγάπης.
εκείνο του φίλου.
"είμαι εδώ μαζί σου"
κι εκείνου που δεν είναι φίλος.
" "είμαι εδώ μαζί σου" "
τα χέρια που σε αγγίζουν κάθε μέρα με αγάπη.
κι εκείνα που τυχαία αγγιχτήκανε και κάτι νιώσανε.
είναι κι εκείνοι που το αναζητούν.
κι εκείνοι που τραβιούνται.
άλλοι το επιθυμούν κι άλλοι το φοβούνται.



Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2014

summer scents

Συνήθως τις καλοκαιρινές μέρες με πιάνει η ανάγκη να γράψω κάτι.
Δεν ξέρω, ίσως τα χρώματα που σιγά σιγά αρχίζουν να ζωντανεύουν τα τοπία.
τα καλοκαιρινά αρώματα (αχ αυτά τα αρώματα!) να παίρνουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
βανίλιες, γιασεμιά, καρύδες, εσπεριδοειδή.
τα ρούχα να γίνονται πιο ανάλαφρα και πολύχρωμα και μαζί με αυτά και όλη η ψυχική μου εσωτερικότητα.
σκάνε τα πρώτα άνθη και το σπίτι γεμίζει σιγά σιγά περισσότερα λουλούδια στα βάζα.
τα αγαπημένα μου είναι οι πεόνιες, οι τουλίπες και οι βιολέτες.
και τα τριαντάφυλλα καμια φορά κοσμούν κάτι μέσα στο σπίτι.
προτιμώ όμως τις άσπρες τουλίπες στο δωμάτιο και τις πορτοκαλοκίτρινες στη κουζίνα.
γεμίζει θετική ενέργεια ο αποστασιακός μου χώρος.
οι πρώτοι παγωμένοι καφέδες αρχίζουν να παίρνουν τη θέση του χειμωνιάτικου γαλλικού μου.
τζιν αντί για ουίσκια, και κοκτέιλ με φίλους στην ανθισμένη ταράτσα.
κηνηγυτά με τα σκυλιά και ξάπλες στον ήλιο.
οι πρώτες σκέψεις για τις καλοκαιρινές διακοπές του 14 σε συνάρτηση με τις πιο όμορφες του 13.
οι πρώτες οικονομίες για τα ταξίδια που ετοιμάζω.
κι έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου πολλά το 14.
η ανάγκη να αλλάξω ριζικά όλη τη διακόσμηση του σπιτιού σε έντονα ανοιξιάτικα και καλοκαιρινά χρώματα.
Είναι τόσο οξύμορο τους χειμωνιάτικους μήνες να λατρεύω το μαύρο και τους καλοκαιρινούς να θέλω να το απωθήσω τόσο πολύ απο πάνω μου και απο το χώρο που ζω.
Είναι σαν να αλλάζω τόσο απότομα διάθεση.
Αλλά ξέχασα.
Για μένα δεν υπάρχει χειμώνας, για μένα πάντα θα αναζητώ το καλοκαίρι κάπου.
Κι όταν δεν το βρίσκω πέφτω. Μέχρι να το δω να αχνοφαίνεται και να σηκωθώ.
Φλεβάρη μήνας και οι μέρες  ζωντανές .
Άφησε το πρώτο μήνα της άνοιξης να έρθει πιο γρήγορα.
Κράτα αυτές τις καλοκαιρινές μέρες και φύγε όσο πιο γρήγορα μπορείς.